Introwertyk to osoba, która woli spokojne otoczenie i odzyskuje energię w samotności lub w małym gronie. W psychologii introwertyk nie jest osobnym typem: znajduje się na jednym końcu ekstrawersji, jednej z pięciu wielkich cech osobowości.
Skąd pochodzi to słowo
Carl Jung spopularyzował pojęcia introwersji i ekstrawersji w 1921 roku: introwertyk kieruje energię do wewnątrz, ekstrawertyk na zewnątrz. Współczesna psychologia zachowuje tę ideę, ale mierzy ją jako kontinuum w modelu Wielkiej Piątki.
Cechy introwertyka
- Woli głębokie rozmowy od small talku.
- Potrzebuje czasu w samotności po intensywnym życiu towarzyskim.
- Myśli, zanim coś powie, i uważnie słucha.
- Dobrze skupia się na długich, spokojnych zadaniach.
- Woli małe grupy niż tłum.
Żadna z tych cech nie jest wyłączna: prawie każdy rozpozna u siebie niektóre. Różni się to, ile ich jest i jak bardzo są nasilone.
Introwertyk to nie to samo co osoba nieśmiała
Nieśmiałość to lęk lub dyskomfort wobec oceny innych; introwersja to preferencja mniejszej liczby bodźców. Klasyczne badanie Cheeka i Bussa (1981) wykazało, że nieśmiałość i towarzyskość to odrębne wymiary.
Najczęstsze mity
- „Introwertycy nie lubią ludzi.” Lubią, tylko w innych dawkach i formach.
- „Są mniej szczęśliwi.” Ekstrawersja wiąże się nieco silniej z pozytywnymi emocjami, ale różnica jest niewielka.
- „Nie nadają się na liderów.” Wielu liderów to introwertycy; słuchanie i przygotowanie to też przywództwo.
Jak sprawdzić, czy jesteś introwertykiem
Najbardziej wiarygodny jest zweryfikowany kwestionariusz. Nasz test introwertyk czy ekstrawertyk korzysta ze skali ekstrawersji Wielkiej Piątki i w dwie minuty porównuje cię z osobami z twojego kraju. Jeśli wypadniesz pośrodku, możesz być ambiwertykiem.
Najczęstsze pytania
Kim jest introwertyk?
Osobą, która woli spokojne otoczenie i odzyskuje energię w samotności lub w małym gronie. To jeden koniec cechy ekstrawersji, a nie zaburzenie.
Czy bycie introwertykiem jest złe?
Nie. To cecha osobowości z mocnymi i słabymi stronami, jak każda inna.
Czy introwertyk może stać się ekstrawertykiem?
Ta cecha jest dość stabilna, ale umiejętności społecznych można się nauczyć bez zmiany swoich preferencji.
Źródła
- Jung, C. G. (1921). Psychologische Typen. Rascher.
- Cheek, J. M., & Buss, A. H. (1981). Shyness and sociability. Journal of Personality and Social Psychology, 41(2), 330–339.
- Goldberg, L. R. (1992). The development of markers for the Big-Five factor structure. Psychological Assessment, 4(1), 26–42.