Pamięć robocza to system, który przez kilka sekund przechowuje informacje i pozwala na nich operować, gdy z nich korzystasz, np. licząc w pamięci albo wykonując polecenia.
Model Baddeleya i Hitcha
Zaproponowany w 1974 roku model dzieli pamięć roboczą na centralny system wykonawczy, który kieruje uwagą, i dwa magazyny: pętlę fonologiczną dla materiału werbalnego oraz szkicownik wzrokowo-przestrzenny dla obrazów i położeń. W 2000 roku Baddeley dodał bufor epizodyczny.
Ile się w niej mieści?
Miller pisał w 1956 roku o „7 ± 2” elementach. Dziś szacuje się, że bez powtarzania i grupowania mieszczą się w niej ok. 4 elementy. W próbie cyfr młody dorosły powtarza średnio 6 lub 7 cyfr w tej samej kolejności i ok. 5 w odwrotnej.
Jak się ją mierzy
Klasyczne próby to zakres cyfr i klocki Corsiego, w tej samej i odwrotnej kolejności. Znajdziesz je w naszym teście pamięci, z normami dla wieku.
Pamięć robocza a inteligencja
Jest silnie związana z rozumowaniem płynnym, dlatego testy inteligencji, takie jak test IQ, ją uwzględniają.
Ile informacji się mieści
W 1956 roku George Miller pisał o „magicznej liczbie siedem plus minus dwa”. Dziś wiemy, że ta liczba obejmowała strategie takie jak grupowanie; bez nich rzeczywista pojemność to ok. czterech elementów, według przeglądu Nelsona Cowana z 2001 roku.
Pamięć robocza w codziennym życiu
- Liczyć w pamięci, bez kartki.
- Pamiętać numer telefonu podczas wybierania go.
- Śledzić rozmowę i jednocześnie przygotowywać odpowiedź.
- Przeczytać długi akapit, nie gubiąc wątku.
Czy można ją ćwiczyć?
Programy treningowe poprawiają ćwiczone zadanie, ale słabo przenoszą się na inne zdolności. Naprawdę pomaga ograniczenie rozproszeń, dobry sen i korzystanie z notatek, gdy zadanie na to pozwala.
Najczęstsze pytania
Czy można ćwiczyć pamięć roboczą?
Poprawiają się ćwiczone zadania, ale według metaanaliz poprawa w niewielkim stopniu przenosi się na inne zdolności.
Ile elementów mieści pamięć robocza?
Ok. czterech bez strategii takich jak grupowanie; „siedem plus minus dwa” Millera obejmowało te strategie.
Źródła
- Baddeley, A. D. & Hitch, G. (1974). Working memory. Psychology of Learning and Motivation, 8, 47–89.
- Miller, G. A. (1956). The magical number seven, plus or minus two. Psychological Review, 63(2), 81–97.
- Cowan, N. (2001). The magical number 4 in short-term memory. Behavioral and Brain Sciences, 24(1), 87–114.